Ruiny fortu 53 "Bodzów"
małopolskie
Fort 53 Bodzów – jeden z fortów Twierdzy Kraków. Powstał w 1887 roku jako fort półstały, ziemno-drewniany. W latach 1913–1914 przebudowany na fort stały z przyległymi bateriami, wałem i schronem. Fort jest położony na wzgórzu Solnik w Krakowskim Bodzowie.
Historia
Fort 53 Bodzów – jeden z fortów Twierdzy Kraków. Powstał w 1887 roku jako fort półstały, ziemno-drewniany. W latach 1913–1914 przebudowany na fort stały z przyległymi bateriami, wałem i schronem. Fort jest położony na wzgórzu Solnik w Krakowskim Bodzowie. Z fortu rozlega się widok na dużą część Krakowa.
Fort Bodzów panował nad południowym brzegiem Wisły i całą rozległą okolicą leżącą u jego stóp. W 1914 jego załoga składała się ze 110 artylerzystów (w tym 3 oficerów) oraz 115 żołnierzy piechoty (w tym 3 oficerów). W czasie I wojny światowej fort doznał niewielkich uszkodzeń. W 1936 adaptowany na zaplecze szybowiska. W 1955 roku przeznaczono go do rozbiórki, w celu odzyskania materiałów budowlanych, planu tego nie udało się jednak zrealizować ze względu na zbyt duże koszty. Obecnie znajduje się w ruinie, ale wraz z otaczającą zielenią został wpisany do rejestru zabytków. Wzgórze Solnik zaś stało się terenem służącym rekreacji jako tzw. Uroczysko Kostrze.
W otoczeniu fortu i na pobliskich wzgórzach wykuto w skale sześć kawern (kawerny fortu Bodzów). Miały służyć jako magazyny lub podziemne schrony dla żołnierzy.
