Fort 41a "Mydlniki"

Historia

Fort 41a „Mydlniki” – fort należący do Twierdzy Kraków. Powstał w latach 1895–1896. Należał do IV sektora obronnego, broniącego zachodniego odcinka Twierdzy Kraków pomiędzy dolinami rzek Rudawy i Prądnika. Fort bronił odcinka doliny Rudawy od strony północnej.

Fort znajduje się na wyniosłym wzgórzu dominującym nad okolicą. Położony jest przy ul. gen. B. Wieniawy-Długoszowskiego w Krakowie, około 200 metrów na północny wschód od stacji kolejowej Kraków Mydlniki.

W czasie wojny polsko-bolszewickiej, w forcie internowani byli polscy komuniści, m.in. Józef Ciszewski, Ludwik Prentki, Leon Purman, Witold Tomorowicz, Wacław Wróblewski, Adolf Zalberg i Stefan Żbikowski. Ich rodziny, niepoinformowane o miejscu ich pobytu, zwróciły się o pomoc do redakcji "Robotnika", który opisał sprawę. W związku z tym, z inicjatywy wicepremiera Daszyńskiego 16 września 1920 roku ustanowiono komisję sejmową, która miała zbadać warunki panujące w Mydlnikach. W jej skład wchodził m.in. poseł PPS Zygmunt Marek. Komisja uznała warunki w forcie za zagrażające zdrowiu i zażądała przeniesienia uwięzionych w inne miejsce. Orzekła także, że przetrzymywanie uwięzionych bez wyroku sądu jest bezprawne. W końcu października 1920 roku internowanych przewieziono do warszawskiej Cytadeli, a w pierwszych miesiącach 1921 roku część uwolniono lub zakwalifikowano do wymiany więźniów z Rosją Radziecką.

Obiekt wpisany jest do rejestru zabytków pod nr rej.: A-123/M z 8.11.2007